Poetry/ Gedichten

Twee gedichten van Han Resink

Vliegeren

Hij heette Kuntjung naar zijn kuivend haar,
dat als de bergrook soms te kruiven stond,
terwijl hij naast me het vliegertouw afwond
en om de winden floot, van waar ook maar,

van de Kedu, de Lawu, de oceaan …
En op die winden zongen, snaar na snaar,
de touwen en zochten de vliegers naar
de middagzon, de avondster, de maan.

Hij ging jong dood, net even tien, elf jaar.
En ik, die jonger was, zag haast nooit meer
een vlieger boven de Merapitop.

Vind nu de hemel maar zo licht ooit weer!
Het kan niet meer: het geluk zweeft aan een haar
dat altijd breekt en dromen gaan niet op.

Tussen vijf en twaalf tonen

Het ouderlijk huis werd dikwijls doorzongen
met klanken van piano en gamelan
en ‘s middags en ‘s avonds luidde er de gong en
zorgde er zo voor dat ik aan tafel kwam.

Slechts malam Djoemaät, lees ‘vrijdagnacht’
zwegen de tonen der metallofonen:
een taboe – voor klavier niet uitgedacht –
om door stilte eerbied voor Allah te tonen.

Muziek van het Yogyase vorstenland,
hoe kwam in contrapunt je polyfonie
tegemoet aan mijn geliefde Debussy
in een zeventientonige harmonie
van een bijna onwerelds oerbestand.

Twee gedichten van Sitor Situmorang

Een Dag lang Borobudur

Mmmmmmmmm
Mmmmmmmmmmmmmm
Ooommmmmmmmmmmmmm
Echo’s van omliggend gebergte
Mantra’s van 30.000 steenhouwers
Gebeden van 4000 voormannen
Litanieen van 1500 graveurs
Vinden eenwording met God
Versmolten in 2 miljoen kubieke meter andesith
Heilige tempelconstructies
Duizend jaar
Oommmmmmmmmm
Mmmmmmmmmmmmmmm
Mmmmmmmmmmmmmmmmmm
Geluid van gouden klokken
De verheven boeddhapriester
Gautama Siddharta
Geleid door zijn verlangen
Treedt buiten de tijd
Trappen naar 5 plateaus
In 1460 geboorten
Steeds hoger stijgend
Op de hemeltrap van het lijden
Onthechting van het bestaan
Reikend naar bevrijding
Op 3 plateaus ontheemd
Stadium na stadium
32x boeddha
24x boeddha
16x boeddha
Het onzegbare tegemoet
In de verheven stupa
Teruggeworpen op zichzelf
Kleurloos
Vormloos
Geurloos
Gevoelloos
Naamloos
Los van verlangen
In het centrum van zijn wereld

Eiland boven eiland

Tussen toen en nu
strekt zich een reisroute uit,
Ervaringen te kust en te keur
en het hooggebergte van de eenzaamheid.

Tussen de Straat van Malakka en de Indische Oceaan
strekt zich Sumatra uit.
De Bukit Barisan verbindt beide uiteinden,
Daarboven het meer, daarboven het geliefde eiland Samosir.

Er bestaan zes continenten,
Zeven oceanen heb ik bevaren.
Waar was het ‘t moost?

Het antwoord is klip en klaar,
vragen is overbodig:
Het mooiste land
is jouw trouw
Oergrond waar mijn zwerftocht begon
Op de bodem van een oceaan van verlangen.

Linda Bandara

Aan Java

Thuisland, mijn paradijs, hoe lok je mij met je verre klank?
Het ruisen van je wouden zweeft over de zee en omhult mijn eenzaamheid.
Dromerig blauw glanzen de bergen in de zon,
Ze wenken en roepen: kom hier.
Maar de harde hand van het lot dwingt tot een eeuwig wegblijven.
Thuisland, jij, alleen jij stilt mijn leed!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s